وبلاگآموزش گوگل سرچ کنسول؛ از تأیید مالکیت تا بررسی عملکرد و ایندکس
عضویت در خبرنامه
نمایی انتزاعی از بررسی عملکرد و وضعیت ایندکس یک سایت در داشبورد سرچ کنسول

آموزش گوگل سرچ کنسول؛ از تأیید مالکیت تا بررسی عملکرد و ایندکس

نمایی انتزاعی از بررسی عملکرد و وضعیت ایندکس یک سایت در داشبورد سرچ کنسول

صفحه ای را منتشر کرده اید، اما نمی دانید گوگل آن را پیدا کرده است یا نه. شاید هم سایت از گوگل بازدید می گیرد، ولی مشخص نیست کاربران با چه عبارت هایی به آن می رسند و چرا کلیک بعضی صفحات کم شده است. گوگل سرچ کنسول ابزار رایگانی است که برای پاسخ به همین پرسش ها به کار می آید.

برای استفاده عملی از آن، باید سه موضوع را جدا دنبال کنید: دسترسی به اطلاعات سایت، عملکرد صفحات در جست وجو و وضعیت کشف و ایندکس هر صفحه. ثبت سایت در سرچ کنسول به خودی خود رتبه را افزایش نمی دهد؛ ارزش ابزار زمانی روشن می شود که از هر گزارش، یک بررسی مشخص و قابل پیگیری بیرون بیاورید.

ثبت سایت در سرچ کنسول را از انتخاب Property شروع کنید

با حساب گوگل وارد Google Search Console شوید و از فهرست انتخاب سایت، گزینه Add property را بزنید. Property محدوده ای از سایت است که گزارش هایش را می بینید. برای وب سایت دو انتخاب اصلی دارید:

نوع Propertyچه نشانی هایی را پوشش می دهد؟روش تأیید مالکیت
Domain، مانند example.comدامنه و زیردامنه های آن، با پروتکل های مختلف از جمله HTTP و HTTPSتأیید از طریق DNS
URL-prefix، مانند https://example.com/فقط نشانی هایی که با همین پیشوند شروع می شوندروش هایی مانند فایل HTML، تگ HTML یا DNS؛ روش های دیگر با شرایط مربوط به خودشان
مقایسه تصویری پوشش گسترده دامنه با محدوده محدودتر پیشوند نشانی سایت

اگر مالک کل دامنه هستید و به تنظیمات DNS دسترسی دارید، Domain معمولاً انتخاب مناسبی برای دید کلی است. نام دامنه را بدون https:// و بدون مسیر صفحه وارد کنید.

اگر فقط بخش مشخصی از سایت را مدیریت می کنید یا امکان تغییر DNS ندارید، URL-prefix می تواند مناسب تر باشد. برای مثال، https://example.com/blog/ فقط نشانی های زیر همین مسیر را پوشش می دهد. همچنین https://example.com/ با http://example.com/ یا https://www.example.com/ یکسان نیست.

می توانید برای یک سایت هم Domain داشته باشید و هم URL-prefix مربوط به یک بخش. این کار گزارش ها را در محدوده های متفاوت در اختیارتان می گذارد و به معنی ساخت نسخه تازه ای از سایت نیست.

تأیید مالکیت با روشی متناسب با دسترسی شما

تأیید مالکیت یعنی به گوگل نشان دهید اجازه مدیریت این سایت را دارید. اگر سایت از قبل در حساب شخص دیگری ثبت شده است، مالک فعلی می تواند به حساب شما دسترسی بدهد؛ لازم نیست حتماً فرایند را از ابتدا انجام دهید یا رمز حسابش را در اختیارتان بگذارد.

روش DNS برای Domain

پس از واردکردن دامنه، سرچ کنسول اطلاعات رکورد تأیید را نمایش می دهد. در روش رایج TXT، مراحل چنین است:

1. مقدار رکورد را از سرچ کنسول کپی کنید؛ معمولاً با google-site-verification= شروع می شود.
2. وارد پنلی شوید که DNS فعال دامنه در آن مدیریت می شود. این پنل ممکن است متعلق به شرکت ثبت دامنه، میزبان یا سرویس دیگری باشد.
3. یک رکورد TXT تازه بسازید. مقدار Host یا Name را مطابق راهنمای همان ارائه دهنده وارد کنید؛ برای دامنه اصلی معمولاً @ یا مقدار خالی است.
4. متن دریافت شده از سرچ کنسول را بدون تغییر در بخش Value قرار دهید و ذخیره کنید.
5. به سرچ کنسول برگردید و Verify را بزنید.

رکورد تأیید را به رکوردهای موجود اضافه کنید؛ برای این کار نیازی به حذف رکوردهای سایت یا ایمیل نیست. اگر بلافاصله تأیید نشد، ابتدا دامنه، مقدار رکورد و پنل DNS را بررسی کنید. انتشار تغییر DNS ممکن است از چند دقیقه تا چند روز طول بکشد، بنابراین خطای اولیه همیشه به معنی اشتباه بودن تنظیمات نیست.

پس از موفقیت، رکورد را نگه دارید. گوگل ممکن است برای تداوم دسترسی، وجود آن را دوباره بررسی کند.

روش فایل HTML برای URL-prefix

اگر می توانید فایل روی سایت قرار دهید، فایل تأیید ارائه شده را دانلود کنید و بدون تغییر نام یا محتوای آن، در مسیری بگذارید که سرچ کنسول مشخص کرده است. سپس نشانی همان فایل را در مرورگر، ترجیحاً در حالت ناشناس، باز کنید.

فایل باید بدون ورود به حساب کاربری در دسترس باشد. اگر به صفحه ورود، خطای ۴۰۴ یا صفحه دیگری می رسید، محل بارگذاری را اصلاح کنید و بعد Verify را بزنید. فایل را پس از تأیید حذف نکنید.

روش تگ HTML برای URL-prefix

در این روش، تگ تأیید را در بخش صفحه اصلی قرار می دهید. برخی سامانه های مدیریت محتوا یا افزونه ها محل مشخصی برای کد تأیید دارند؛ دستور همان فیلد را بخوانید، چون ممکن است فقط مقدار کد را بخواهد، نه کل تگ را.

بعد از ذخیره، سورس صفحه عمومی را باز کنید و عبارت google-site-verification را جست وجو کنید. وجود کد در تنظیمات مدیریت به تنهایی کافی نیست؛ باید در خروجی زنده صفحه حاضر باشد. اگر کد دیده نمی شود، وضعیت انتشار و کش سایت را بررسی کنید.

تأیید با Google Analytics یا Google Tag Manager نیز در شرایط مشخص ممکن است، اما به نصب درست کد و سطح دسترسی مناسب نیاز دارد. صرف داشتن حساب در این سرویس ها کافی نیست.

چرا پس از تأیید هنوز داده ای نمی بینم؟

نمایش داده ها ممکن است چند روز زمان ببرد. اگر گزارش خالی ماند، پیش از نتیجه گیری درباره وضعیت سئو، محدوده Property، بازه زمانی و فیلترها را بررسی کنید. به خصوص در URL-prefix، انتخاب HTTP به جای HTTPS یا اشتباه در www می تواند شما را به گزارش محدوده دیگری ببرد.

نبود داده در گزارش عملکرد هم به تنهایی ثابت نمی کند صفحه ایندکس نشده است. برای وضعیت یک صفحه مشخص باید از URL Inspection استفاده کنید.

گزارش Performance چه چیزی درباره سایت می گوید؟

گزارش Performance / Search results نشان می دهد سایت شما در جست وجوی گوگل چه میزان نمایش و کلیک داشته است. چهار معیار اصلی آن را می توانید از بالای نمودار فعال کنید:

معیارمعنی کاربردی
Clicks؛ کلیکتعداد کلیک هایی که از نتایج جست وجوی گوگل به سایت رسیده اند
Impressions؛ نمایشتعداد نمایش های ثبت شده برای سایت یا صفحه در نتایج، مطابق قواعد شمارش گوگل
CTR؛ نرخ کلیکتعداد کلیک تقسیم بر تعداد نمایش، به صورت درصد
Average position؛ میانگین جایگاهمیانگین جایگاه بالاترین نتیجه مربوط به سایت یا گروه داده انتخاب شده

برای مثال، اگر صفحه ای در یک بازه ۲٬۰۰۰ نمایش و ۶۰ کلیک داشته باشد، نرخ کلیک آن ۳ درصد است. این عدد به تنهایی خوب یا بد محسوب نمی شود؛ نوع جست وجو، جایگاه، دستگاه و شکل نتایج روی آن اثر می گذارند.

میانگین جایگاه ۸ نیز به معنی حضور دائمی در رتبه هشتم نیست. ممکن است صفحه برای یک عبارت در جایگاه ۳ و برای عبارتی دیگر در جایگاه ۲۰ دیده شده باشد. نتایج جست وجو با زمان، مکان و دستگاه تغییر می کنند؛ جست وجوی شخصی شما الزاماً همان چیزی را بازسازی نمی کند که گزارش ثبت کرده است.

یک صفحه را با فیلترهای مشخص بررسی کنید

برای اینکه آمار به تصمیم کمک کند، از سؤال مشخصی شروع کنید؛ مثلاً «چرا کلیک صفحه معرفی خدمات در این ماه کمتر شده است؟»

1. وارد گزارش Search results شوید و نوع جست وجو را مشخص کنید؛ برای بررسی معمول صفحات، Web را انتخاب کنید.
2. بازه ای مانند ۲۸ روز کامل را با ۲۸ روز قبل مقایسه کنید. روزهای کامل و ترکیب مشابه روزهای هفته مقایسه را قابل فهم تر می کنند.
3. در بخش Pages، صفحه موردنظر را انتخاب کنید یا فیلتر Page را روی نشانی دقیق آن بگذارید.
4. به بخش Queries بروید تا عبارت های جست وجوی گزارش شده برای همان صفحه را ببینید.
5. اگر اختلافی دیدید، کشور یا دستگاه را جدا بررسی کنید. بعد از هر بررسی، فیلترهای فعال را دوباره نگاه کنید.

افت کلیک می تواند از مسیرهای متفاوتی رخ دهد. اگر نمایش تقریباً ثابت باشد ولی نرخ کلیک پایین آمده باشد، بررسی عنوان و توضیح نمایش داده شده، تناسب صفحه با عبارت و تغییر ترکیب نتایج منطقی است. اگر نمایش هم کاهش یافته، تغییر تقاضا، جایگاه، ترکیب عبارت ها یا وضعیت ایندکس باید بررسی شود.

در یک مثال فرضی، میانگین جایگاه کل صفحه افت کرده، اما کلیک آن بیشتر شده است. ممکن است صفحه برای عبارت های تازه ای در جایگاه های پایین تر نمایش گرفته باشد و همین نمایش های تازه میانگین را تغییر داده باشند. بنابراین پیش از اصلاح صفحه، عملکرد عبارت های قبلی را جدا از عبارت های تازه مقایسه کنید.

محدودیت هایی که هنگام خواندن آمار مهم اند

داده های تازه ممکن است هنوز نهایی نشده باشند. جدول عبارت ها نیز فهرست کامل همه جست وجوها نیست؛ برخی عبارت ها به دلایل حریم خصوصی نمایش داده نمی شوند و محدودیت ردیف ها هم وجود دارد. به همین دلیل، جمع ردیف های قابل مشاهده همیشه با عدد بالای نمودار برابر نیست. تفاوت روش تجمیع داده در سطح سایت و صفحه نیز می تواند اختلاف ایجاد کند.

نبود یک عبارت در جدول را به معنی صفر بودن قطعی جست وجو یا تقاضای آن نگیرید. سرچ کنسول حضور سایت شما در جست وجو را گزارش می کند، نه کل تقاضای بازار را.

همچنین کلیک سرچ کنسول معادل فروش، مشتری یا حتی تعداد نشست های ابزار تحلیل سایت نیست. برای فهمیدن اینکه بازدیدکننده پس از ورود چه کرده، باید داده های تحلیل رفتار و تبدیل را هم بررسی کنید.

با URL Inspection وضعیت یک صفحه را بررسی کنید

نشانی کامل صفحه را در نوار بالای سرچ کنسول وارد کنید. URL باید در محدوده Property انتخاب شده باشد. سپس در جزئیات Page indexing، این موارد را بخوانید:

  • Last crawl: گوگل آخرین بار چه زمانی صفحه را خزیده است؟
  • Crawl allowed?: آیا اجازه خزش داشته است؟
  • Page fetch: آیا توانسته صفحه را دریافت کند؟
  • Indexing allowed?: آیا صفحه دستور منع ایندکس داشته است؟
  • User-declared canonical: سایت کدام URL را به عنوان نسخه اصلی معرفی کرده است؟
  • Google-selected canonical: گوگل کدام URL را نسخه اصلی انتخاب کرده است؟

Canonical نشانی ترجیحی میان نسخه های تکراری یا بسیار مشابه یک صفحه است. معرفی آن از طرف سایت، تصمیم نهایی گوگل را تضمین نمی کند.

پیام URL is on Google یعنی URL طبق اطلاعات گزارش شده ایندکس شده و امکان حضور در نتایج را دارد؛ این پیام وعده نمایش برای هر عبارت یا کسب جایگاه مشخص نیست. اگر URL is not on Google دیدید، بخش جزئیات را باز کنید تا وضعیت دقیق تری ببینید.

تفاوت گزارش ایندکس با Test Live URL

این تفاوت، اساس عیب یابی درست در سرچ کنسول است:

پرسشگزارش معمول URL InspectionTest Live URL
چه چیزی بررسی می شود؟اطلاعات ثبت شده نزد گوگل درباره URL و نسخه ای که قبلاً دیده استواکشی و بررسی صفحه در زمان اجرای آزمون
برای چه کاری مفید است؟فهم وضعیت گزارش شده ایندکس، آخرین خزش و canonical انتخابی گوگلبررسی دسترسی فعلی و برخی موانع فنی پس از تغییر
موفقیت چه معنایی دارد؟صفحه طبق گزارش امکان حضور در نتایج را داردابزار توانسته صفحه فعلی را دریافت و پردازش کند و مانع قابل تشخیصی در آزمون پیدا نکرده است
چه چیزی را تضمین نمی کند؟نمایش برای همه جست وجوها یا رتبه مطلوبایندکس شدن، انتخاب صفحه به عنوان canonical یا کسب رتبه

فرض کنید صفحه ای تا دیروز noindex داشته و امروز این دستور را برداشته اید. گزارش معمول ممکن است هنوز منع ایندکس قبلی را نشان دهد، چون آخرین خزش قبل از اصلاح بوده است. در همان زمان، آزمون زنده می تواند دسترسی فعلی را موفق اعلام کند. این دو نتیجه لزوماً تناقض ندارند؛ درباره دو زمان متفاوت اند.

آزمون زنده همه شرایط ایندکس را نمی سنجد. برای نمونه، انتخاب نهایی canonical، ارزیابی کیفیت محتوا یا همه موانع مربوط به اقدامات دستی در آن تعیین نمی شوند. این آزمون همچنین ثابت نمی کند URL در سایت مپ وجود دارد یا از صفحات دیگر لینک گرفته است.

در صورت وجود تغییر مسیر، آزمون زنده ممکن است مقصد ریدایرکت را بررسی کند. بنابراین برای URLهای تغییرمسیر یافته، نشانی مقصد و وضعیت آن را هم جدا بررسی کنید.

وضعیت های رایج ایندکس و قدم بعدی هرکدام

گزارش Page indexing برای دیدن الگوهای کلی مفید است: مثلاً اینکه پس از تغییر قالب، تعداد صفحات دارای noindex ناگهان بیشتر شده است. برای تشخیص وضعیت هر URL مهم، از همان گزارش وارد URL Inspection شوید.

هدف، ایندکس شدن نسخه اصلی صفحات ارزشمند است. قرار نیست تمام نشانی های فیلتر، نسخه های تکراری یا صفحات حذف شده ایندکس شوند.

وضعیتچه می گوید؟بررسی بعدی
URL is unknown to Googleطبق اطلاعات ابزار، گوگل هنوز این URL را نمی شناسدنشانی را کنترل کنید؛ آزمون زنده، لینک داخلی و حضور در سایت مپ را بررسی کنید
Discovered – currently not indexedURL کشف شده، اما هنوز خزیده نشده استدسترسی سایت، مسیرهای کشف و در صورت تداوم یا گستردگی، وضعیت سرور و گزارش خزش را بررسی کنید
Crawled – currently not indexedصفحه خزیده شده، اما فعلاً ایندکس نشده استمحتوای دیده شده توسط گوگل، شباهت به صفحات دیگر، ارزش مستقل صفحه و سیگنال های canonical را بررسی کنید
Blocked by robots.txtیک قاعده robots.txt مانع خزش شده استمشخص کنید محدودیت عمدی است یا نه؛ برای صفحه ای که باید در جست وجو باشد، قاعده مسدودکننده را بررسی کنید
Excluded by noindexدستور منع ایندکس شناسایی شده استاگر صفحه باید ایندکس شود، تنظیمات CMS، تگ robots و هدر X-Robots-Tag را بررسی کنید
Alternate page with proper canonical tagصفحه نسخه جایگزین است و به نسخه اصلی اشاره می کنداگر انتخاب درست است، معمولاً اصلاح لازم نیست؛ وضعیت نسخه اصلی را بررسی کنید
Duplicate, Google chose different canonical than userگوگل نسخه اصلی دیگری انتخاب کرده استدو صفحه، canonical، ریدایرکت ها، لینک های داخلی و URLهای سایت مپ را مقایسه کنید
Not found (404)URL هنگام بررسی پیدا نشده استاگر حذف عمدی و بدون جایگزین است، ممکن است طبیعی باشد؛ اگر صفحه باید موجود باشد، مسیر را اصلاح کنید
Server error (5xx)گوگل نتوانسته پاسخ مناسب از سرور بگیردزمان خطا را با وضعیت میزبانی و لاگ سرور تطبیق دهید؛ موفقیت آزمون فعلی، خطای موقت گذشته را رد نمی کند

وضعیت «خزیده شده ولی ایندکس نشده» به تنهایی ثابت نمی کند محتوا ضعیف است. همچنین از «کشف شده ولی ایندکس نشده» نمی توان نتیجه گرفت سرور حتماً مشکل دارد. این عنوان ها نقطه شروع بررسی اند؛ علت را باید با شواهد همان صفحه پیدا کنید.

robots.txt و noindex دو کار متفاوت دارند

robots.txt دسترسی خزنده را کنترل می کند. noindex به گوگل می گوید صفحه را در نتایج قرار ندهد، به شرط اینکه بتواند صفحه و این دستور را بخواند.

اگر خزش صفحه را با robots.txt بسته باشید، گوگل ممکن است نتواند noindex داخل آن را ببیند. از طرف دیگر، مسدودکردن خزش به تنهایی راه مطمئنی برای حذف URL از نتایج نیست؛ گوگل ممکن است از طریق لینک های دیگر از وجود آن مطلع شود. برای محتوای خصوصی نیز باید دسترسی واقعی، مانند ورود با حساب کاربری، محدود شود.

ثبت سایت مپ و خواندن نتیجه آن

سایت مپ فایلی روی سایت است که نشانی صفحات موردنظر را به گوگل معرفی می کند. در سرچ کنسول فایل را بارگذاری نمی کنید؛ آدرس فایل موجود روی سایت را ثبت می کنید.

ابتدا نشانی واقعی نقشه سایت را از تنظیمات CMS، افزونه مربوط یا مدیر فنی بگیرید. مسیرهایی مانند /sitemap.xml رایج اند، اما برای همه سایت ها یکسان نیستند. سپس:

1. فایل را در مرورگر باز کنید و مطمئن شوید بدون ورود به حساب در دسترس است.
2. در Property درست، وارد بخش Sitemaps شوید.
3. نشانی نقشه سایت را مطابق فیلد نمایش داده شده وارد کنید و Submit را بزنید.
4. وضعیت، تاریخ Last read و جزئیات خطاهای احتمالی را بررسی کنید.

پیام Success یعنی گوگل فایل را دریافت و خوانده است. عدد Discovered pages نیز تعداد URLهای استخراج شده از نقشه است؛ هیچ کدام به معنی ایندکس شدن تمام آن صفحات نیست.

اگر Couldn't fetch دیدید، نشانی فایل، دسترسی بدون ورود، محدودیت robots.txt و پاسخ سرور را بررسی کنید. اگر فایل خوانده شده ولی خطا دارد، جزئیات همان خطا مسیر اصلاح را مشخص می کند.

سایت مپ باید با نشانی های اصلی و موردنظر شما برای ایندکس هماهنگ باشد. وجود صفحه در آن تضمین ایندکس نیست و نبود صفحه در آن نیز به تنهایی ثابت نمی کند گوگل نمی تواند صفحه را از طریق لینک ها کشف کند.

پس از اصلاح، نتیجه را چگونه پیگیری کنیم؟

پیش از تغییر، URL، وضعیت گزارش، تاریخ آخرین خزش و مشکل مشاهده شده را یادداشت کنید. سپس تغییر مشخصی انجام دهید و نتیجه فعلی را با آزمون مناسب بررسی کنید. برای مثال، اگر noindex ناخواسته حذف شده است، آزمون زنده می تواند نشان دهد این مانع در نسخه فعلی دیگر دیده نمی شود.

برای یک صفحه تازه یا صفحه مهمی که اصلاح شده، می توانید از Request indexing استفاده کنید. این گزینه درخواست بررسی و خزش می فرستد؛ دستور ایندکس فوری نیست. تکرار مداوم درخواست برای همان URL نیز راهی برای تضمین یا تسریع نتیجه محسوب نمی شود.

اگر مشکل مشترکی را در چند صفحه برطرف کرده اید و گزارش آن گزینه Validate fix دارد، پس از اصلاح همه نمونه های مشمول، اعتبارسنجی را آغاز کنید. این گزینه روند بررسی همان مشکل را پیگیری می کند. تا پایان موفق یا ناموفق اعتبارسنجی، آن را دوباره شروع نکنید. اگر شکست خورد، URL گزارش شده و نمونه های باقی مانده را بررسی کنید.

رفع مشکل، ایندکس شدن و رشد کلیک سه نتیجه جدا هستند. برای نمونه، این یادداشت دقیق است:

> دستور noindex ناخواسته حذف شد و آزمون زنده موفق بود. آخرین خزش گزارش شده هنوز مربوط به قبل از اصلاح است؛ وضعیت ایندکس پس از خزش بعدی بررسی می شود.

وقتی گزارش تازه رسید، تاریخ خزش و canonical انتخابی را دوباره کنترل کنید. سپس برای سنجش عملکرد، بازه های قابل مقایسه با فیلترهای یکسان را بررسی کنید. صرف افزایش کلیک پس از یک تغییر، علت بودن آن تغییر را ثابت نمی کند؛ تقاضای جست وجو و شرایط نتایج هم ممکن است عوض شده باشند.

برای شروع، یک صفحه مهم سایت را انتخاب کنید: وضعیت ایندکس و آخرین خزش آن را بخوانید، در صورت نیاز آزمون زنده بگیرید و سپس عملکرد همان URL را با فیلتر دقیق بررسی کنید. یافته و قدم بعدی را در یک جمله بنویسید؛ مثلاً «صفحه ایندکس است، اما کلیک عبارت اصلی در موبایل کاهش یافته و باید تغییر جایگاه و نرخ کلیک آن بررسی شود.» همین ثبت مشخص، گزارش سرچ کنسول را به کاری تبدیل می کند که می توان نتیجه اش را در مراجعه بعدی سنجید.

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

0 دیدگاه

در بحث پیرامون این مطلب شرکت کنید!

ارسال دیدگاه

بدون پاسخ

در حال دریافت دیدگاه‌ها…